door Fred van Hessen

...want ik ben alweer ruim een week terug op Sandele. Het weerzien met de mensen hier was hartverwarmend en Buba bleek intussen een heleboel goed werk te hebben verricht: het plafond van de Solar Fruit Dryer is keurig wit geschilderd, de spijkergaten in de muren zijn opgevuld, de muren van binnen geschuurd, het ijzerwerk opnieuw geschilderd, het muskietengaas zit voor de ramen, de onderste 60cm van de buitenmuren is met witkalk behandeld tegen de termieten, de meeste wortelstompen om het gebouw heen zijn uitgegraven en alles ligt er keurig opgeruimd bij. Het is werkelijk een groot genoegen om wat je achterliet bij terugkomst in betere staat aan te treffen. Zo kan het dus ook, ja ja, in Afrika...!

Hier lopen de zaken inmiddels weer ongeveer zoals voor vertrek. Maar eerst nog even iets over mijn bijna vier maanden in NL. De bedoeling was in de eerste plaats om dekking te vinden voor het grondig testen van het prototype, begroot op ± €22.000, en daarnaast om investeerders te vinden die in het bedrijf Mama Diop ca. 3 ton willen investeren, om in Gambia een bedrijf op te zetten met een werkplaats waar bedrijfsmatig Solar Fruit Dryers gebouwd worden.

foto 1. De (hoge) zuidkant van het SFD-gebouw, met op de voorgrond het vlak waar de 'waterbedden' moeten komen te liggen
foto 2. De oostelijke wand van het SFD-gebouw.
foto 3. Twee van de drie grote ventilatoren die de hete lucht uit de dakcollector in de inlaatkamer van het droogapparaat gaan blazen.
foto 4. Voor elk van de gaten aan de inlaatkant (l.) wordt een kleine ventilator gemonteerd die de lucht horizontaal over de rekken in de trolley naar de uitlaatkamer blaast.

Terugblik op de bouw van de Mama Diop Solar Fruit Dryer in Gambia in 2011.
Door Fred van Hessen

Nu ik dit schrijf ben ik alweer twee maanden terug in Groningen en min of meer gewend aan het leven in twee werelden. Voor mijn gevoel heb ik in Gambia prima gefunctioneerd en ik ben ook nog eens behoorlijk tevreden over de resultaten. Met jullie ~mijn ondersteuners en medefinanciers tenslotte~ hoop ik (beknopter dan ooit!) een paar redenen voor mijn goede gevoel te delen, in een terugblik met veel impliciete dank en een blik op de nabije toekomst. En met foto’s uiteraard. Maar ik begin met een verslagje van de laatste 6 weken in Gambia, het vorige bericht was alweer van eind augustus. How time flies.....

door Fred van Hessen

DE RUWBOUW IS GEDAAN, NU DE REST NOG...

Zes weken geleden nog maar ~het lijkt alweer een eeuwigheid~ vertelde ik dat de draagconstructie voor de heteluchtcollector (die ook het dak op het gebouw is) klaar was om te worden geplaatst. Dat is kort daarna op een zonnige zondagmorgen gebeurd, met de vereende krachten van 10 ‘bodies’, zoals Maurice dat pleegt te noemen.
De voorste en achterste delen, 7 x 4m, elk ongeveer 140kg, moesten eerst naar de achterkant van het gebouwtje gebracht worden, en dan ruim twee meter opgetild tot bovenop de muren. De hele operatie was uiteindelijk in drie kwartier gefikst. Zo snel hebben die 10 mannen nog nooit 100 Dalassis verdiend.
Daarna konden Buba en Djuda en ik de 8 losse dakdragers op hun plaats leggen, de hele constructie uitlijnen en de bekisting gaan maken voor de betonnen kraag die het geheel op de muur verankert.Dat is inmiddels allemaal geschiedenis. Op de staalconstructie ligt nu een laag multiplex, daarop een 12cm dikke laag polystyreen ~om de warmte in de collector en uit de werkruimte eronder~ te houden, en twee lagen landbouwplastic. Driekwart van het zwartgeschilderde golfplaat is ook al op zijn plaats gespijkerd. Van het gebouw zijn de deur- en raamopeningen inmiddels keurig afgewerkt. De geïsoleerde kelderluiken liggen klaar. En er ligt er in het gebouw een prachtige cementvloer, gevlinderd met de enige vlindermachine in heel Gambia. Maar dat is weer een verhaal op zich…