Mama Diop en de Stichting Gambia Project
In 1996 landden Fred van Hessen en Ellen Breugem voor het eerst op het vliegveld van Banjul, Gambia. Zij struikelden tijdens hun rondreizen letterlijk en figuurlijk over enorme hoeveelheden mango's. Verrukkelijke vruchten, vele malen sappiger en smaakvoller dan de te vroeg geplukte exemplaren die we in Nederland op de markt kopen. Op elk erf en langs ieder weggetje groeien de schaduwrijke mangobomen. Maar de mensen en de geiten eten nauwelijks 10 % van deze overvloed en 90 % rot dus weg en trekt bovendien miljoenen vliegen aan. Zo bedachten zij het Mama Diop Mangoplan. 

Het Mangoplan beoogt zoveel mogelijk dit overschot aan mango's om te zetten in inkomen voor de armste bevolkingslagen door de mango's met behulp van zonne-energie te drogen en vervolgens met winst in Europa te verkopen onder de naam Mama Diop. De naam Mama Diop is aangereikt door een vrouwengroep in het Gambiaanse plaatsje Kartong als eerbetoon aan een vrouw die op het gebied van vrouwenemancipatie veel voor hen heeft betekend.

Het Mama Diop Mangoplan is gedacht als een maatschappelijk verantwoorde onderneming (MVO) op twee poten: enerzijds de bouw en verkoop van Solar Dryers (dit zijn de droogkasten) en anderzijds het inzamelen, exporteren en verkopen van de gedroogde mango's. Een belangrijk deel van de winst op de verkoop van de gedroogde producten is bestemd voor de kopers en gebruikers van de Solar Dryer (vooral vrouwengroepen); ook de overige winst wordt geheel in het land van oorsprong besteed.

Het Mangoplan is dus het oorspronkelijke geesteskind van de Stichting Gambia Project, die ook het initiatief nam tot het oprichten van het bedrijf Mama Diop om het plan te kunnen uitvoeren. Om bij te dragen aan de start van het bedrijf en daarna(ast) vooral aan de educatieve aspecten van het Mangoplan, zal de Stichting Gambia Project tevens fungeren als inzamelingsplatform voor financiële en materiële middelen. link: bidnetwork

Veel jongeren gaan niet naar school. Ouders hebben vaak geen geld om het uniform en het schoolgeld te betalen. De meisjes blijven thuis en werken mee op het land of de compound. Veel jongens worden naar een oom of een neef gestuurd die een workshop heeft op gebied van bijvoorbeeld metaal, hout, autobanden. Daar hangen ze rond, worden ingezet voor allerlei klusjes, krijgen een bord eten, maar ze leren er meestal niet veel.

De leerwerkplaats van Mama Diop waar de Solar Dryers worden gebouwd, zal gericht technisch onderwijs gaan bieden aan jongeren. Naast het praktisch onderwijs bij het werken aan de SD's zullen de leerlingen elke dag ook theoretisch geschoold worden.

De Stichting Gambia Project zal zich op het educatieve deel van de leerwerkplaats richten en geld inzamelen voor bijvoorbeeld:

• lesmateriaal
• schoolgeld leerlingen
• salarissen onderwijzend personeel
• opleiding onderwijzend personeel

Ellen heeft in juni 2009 een aantal Engelstalige boeken, gedoneerd door haar zus die in Engeland woont, meegenomen naar Kartong voor nieuwsgierige kinderen en volwasssenen. Tot haar verrassing ontmoette ze Margareta Widerholm, een Zweedse vrouw die net een bibliotheek geopend had in de St. Martin's Basic Cycle School in Kartong. Deze bibliotheek bestaat al uit 2800 Engelstalige boeken op allerlei gebied. Kinderboeken, populair wetenschappelijke boeken, boeken over en van Obama, romans en tijdschriften zoals de National Geographic. Soms is er ook een redelijk recente krant. Deze bibliotheek is open voor de community en dat betekent dat zowel kinderen als volwassenen er kunnen komen lezen. Ellen's boeken hebben er een mooi plekje gekregen en er is nog veel ruimte voor meer boeken. Toen Marie-Claire ook in Kartong was hebben ze samen een aantal gesprekken met Margareta gevoerd en de basis voor samenwerken is gelegd.